این روزها در حالی دولتی ها سخن از آمادگی برای اجرای فاز دوم هدفمندسازی یارانه ها به میان می آورند که بسیار کمتر از فاز نخست اجرای این قانون، همفکری و همگرایی در کشور وجود دارد.

این روزها در حالی دولتی ها سخن از آمادگی برای اجرای فاز دوم هدفمندسازی یارانه ها به میان می آورند که بسیار کمتر از فاز نخست اجرای این قانون، همفکری و همگرایی در کشور وجود دارد. به خاطر دارم که در آستانه تصویب قانون هدفمندسازی یارانه ها گزارش هایی که از تجربه حذف یارانه ها در کشورهای دیگر منتشر می شد حاکی از این بود که اجرای موفق چنین برنامه هایی نیاز به الزاماتی دارد که از جمله این الزامات، وجود ثبات اقتصادی در کشور، کنترل تورم و قرار نداشتن اقتصاد در وضعیت رکود می باشد.
البته قطعا استفاده از دانش و تجارب کشورهای دیگر برای اجرای اصلاحات بزرگ اقتصادی مفید و ضروری است، اما نکته این است که هیچ کشوری، حذف یارانه ها را در فضای فشار روزافزون تحریم های جهانی، علیه اقتصاد خود تجربه نکرده است. پس می باید به توصیه های استفاده شده از تجارب حذف یارانه ها در کشورهای دیگر این نکته را هم بیافزائیم که اقتصاد زیر بار تحریم و دارای رتبه چهارم بالاترین میزان تورم در دنیا با روند فزاینده بیکاری و رکود تثبیت شده در تولید و صنعت و ناپایداری ارزش پول ملی، نمی تواند تاب حذف شوک وار یارانه ها را بیاورد. لازم می دانم تحلیل اثرات حذف یارانه ها بر شهروند مصرف کننده و دولت را به اقتصاددانان و صاحبنظران امر بسپارم و در این مجال به اثرات این اقدام بر صنعت و تولید بپردازم.
اگر بخواهیم تصویر ساده ای از وضعیت این حوزه ترسیم کنیم، باید بگوئیم که در جانب تقاضا به جهت رشد ناچیز اقتصاد کشور در دو سال گذشته فرصتی برای افزایش فروش و نتیجتا افزایش تولید در کشور فراهم نشده است.
از سوی دیگر تورم بالا و تغییرات سریع نرخ ارز، هزینه نهاده های تولید را به شدت افزایش داده است. کمبود منابع لازم برای تامین سرمایه در گردش تولید – که به جهت تورم بالا میزان تقاضا افزایش زیادی داشته است – به واسطه مشکلات گوناگون نظام بانکی مرتبا سخت تر می شود. تامین مواد اولیه وارداتی به دلیل سختی های روز افزون نقل و انتقال پول و دیگر مشکلات تحمیل شده بر تجارت خارجی سخت تر، زمانبرتر و گران تر می شود.
تشدید سخت گیری، سازمان های دولتی در وصول انواع مالیات و عوارض و اخباری که نشان از عزم دولت برای سخت تر کردن این شرایط دارد از دیگر سو فشارهای بی سابقه ای را به تولید و صنعت وارد می کند. نبود امکان و مجال جایگزینی فناوری های قدیمی و انرژی بر با فناوری های نوین و صرفه جویانه در انرژی به جهت تحریم فروش دانش فنی و ماشین آلات پیشرفته از یکسو و نبود منابع و روابط بانکی برای انجام خرید در مواردی که امکان پذیر است از سوی دیگر باعث می شود که تولیدکنندگان، گذشته از همه مشکلات اشاره شده امکان تطبیق شرایط تولید خود را با قیمت های بالای انرژی نداشته باشند. اگرچه به این تصویر ساده و کوتاه از تولید می شود اجزای فراوان دیگری را هم افزود، اما حتما تا همین میزان برای اهالی انصاف و منطق کافی است تا قضاوت کنند که آیا تولید می تواند زیر بار فاز دوم هدفمندسازی تاب بیاورد یا خیر؟

منبع: روزنامه آرمان

استفاده شده در:
خبرگزاری ها: ایلنا – خبرآنلاین
سایت ها: بورس ایران – آذرنیوز آنلاین – سایت اتاق ایران