طلای دیگران و بلای ما


طلای دیگران و بلای ما

گزارش مرکز پژوهشهای مجلس از بروز تبعات منفی افزایش قیمت نفت در اقتصاد کشور امروز منتشر شد. در این گزارش اشاره شده است که افزایش قیمت نفت موجبات افزایش واردات کالا، گرانی مسکن و زمین و لطمه به تولید داخلی و نهایتا رشد تورم در کشور را بوجود آورده است.
با خواندن این گزارش خواننده به فکر فرو میرود که پس منفعت داشتن نفت چیست؟ اگر قرار باشد که افزایش قیمت نفت برای من ایرانی فقط گرانی و رکود صنعت و تولید را به همراه داشته باشد پس همه ما باید با بالا رفتن قیمت نفت عزا بگیریم نه اینکه خوشحال شویم.
واقعیت هم همین است. تا زمانی که قرار است پول نفت را خرج کنیم از ما شادمان تر کشورهای صنعتی و مولد خواهند بود که هر وقت قیمت نفت بالا برود این بچه پولدار نفتی پولش را برمیدارد و راه میافتد توی دنیا به ولخرجی و خریدن هله هوله و آفتابه لگنهای کشورهای صنعتی و پول نفت را میبرد به سر سفره چین و ژاپن و کره و اروپا و امثالهم. بعدش هم تا مدتی با این هله هوله ها کیف میکند و عین خیالش هم نیست که ذخائر ارزی چین و ژاپن از صدقه سر او به بیش از 1000 میلیارد دلار میرسند اما صندوق ذخیره ارزی او خالیست. بعدش هم همش خدا خدا میکند که قیمت نفت پائین نیاید و گرنه چه خاکی باید به سرش کند.
بله اینست داستان ما، و هنوز بعد از تجربه کردن چند شوک نفتی و افزایش سریع قیمت نفت یادنگرفتیم که از این درامد چگونه استفاده کنیم. البته همسایگان عرب ما و یا نروژی ها و روسها فهمیدند که نباید همه این پول را خرج کنند و برای همین هم شاهد هستیم که این کشورها در چند سال گذشته سهام بسیاری از شرکتهای بزرگ دنیا را خریدند و سرمایه های خود را در صندوقها و بانکهای بزرگ دنیا سرمایه گذاری کردند و آینده چند نسل بعدی خود را تضمین کردند.
واقعا کی قرار است در خصوص درامدهای نفتی خود با دوراندیشی و تدبیر تصمیم بگیریم؟ آیا مجلس هفتم و دولت نهم که بزرگترین تقصیر را در خرج بی رویه درامدهای نفتی چند سال گذشته داشتند حاضرند از عملکرد خود در این رابطه دفاع کنند؟