سفر به سرزمینهای کوچک (1) - واتیکان


سفر به سرزمینهای کوچک (1) - واتیکان

هر گردشگری که به رم سفر می کند این شانس را دارد که کشوری کوچک را در قلب یک شهر بازدید کند. واتیکان که کوچکترین کشور مستقل دنیا لقب گرفته است در واقع بخشی از شهر رم است که در سال 1912 در قراردادی که به امضای بنیتو موسولینی (دیکتاتور معروف ایتالیا) که در آنزمان نخست وزیر فرانسه بود و قرارداد را از جانب پادشاه وقت ایتالیا، ویکتور امانوئل سوم، امضا کرده بود استقلال خود را از این کشور بدست آورد. اگرچه شاید به نظر بیاید که ایتالیا با این کار بخشی از خاک خود را از اختیار خود خارج نمود اما در واقع حیطه اقتدار کلیسای واتیکان در قلمرو ایتالیا درآنزمان به حدی گسترده بود که شاید با این اقدام عملاٌ ایتالیا سعی بر محدود کردن دخالتهای کلیسای واتیکان در کشور خود را نمود. 
روز جمعه چهارم مرداد 1392 برابر با 26 جولای 2013 در بخشی از سفر تابستانی خود فرصت بازدید از واتیکان را یافتیم. این کشور، یا به عبارتی دولت شهر، تنها 44 / 0 کیلومتر مربع مساحت و حدود 900 نفر تبعه دارد. واتیکان کمی دورتر از مرکز شهر رم قرار گرفته است و با تاکسی حدود 15 دقیقه طول می کشد تا از داخل رم به آنجا برسید. خیابان اصلی ورودی به واتیکان خیابانی موسوم به Via Della Conciliazone یا به عبارتی خیابان آشتی نام دارد. به محضی که وارد این خیابان پهن و سنگفرش شده شوید کلیسای واتیکان را در روبروی خود مشاهده می کنید. منظره جالب و با ابهتی است که از فاصله تقریباٌ 300 متری گنبد بلند کلیسا را در روبرویتان مشاهده می کنید. وقتی به کلیسا می رسید منظره دیگر آنقدر جذاب نیست. در نگاه اول به نظرم آمد که کلیسا و محوطه آن از نمایی که بعضاٌ در زمان معرفی پاپ در تلویزیون مشاهده می کردم کوچکتر به نظر میرسد. 
دولت شهر واتیکان به غیر از ورودی روبرو که باز و بدون دیوار است از سایر جهات با دیوار آجرین بلندی احاطه شده است که با چند در می شود به آن وارد شد، درهایی که محل ورود به باغ واتیکان و موزه های آن هستند. 
کلیسای اصلی که نمای معروف واتیکان است موسوم به کلیسای پیتر مقدس (Saint Peter's Basilica) است و آنطور که در داستان بنای این کلیسا آمده است پیتر که یکی از حواریون معروف حضرت عیسی است در این مکان به خاک سپرده شده است. راهنمای ما در هوای گرم و آفتابی آخر ماه جولای ما را در حیاط کلیسا نگه داشت و با آب و تاب فراوان داستان یافتن قبر پیتر مقدس را در این محل تعریف کرد! راهنما همچنین می گفت که اعطای حق شهروندی واتیکان توسط پاپ انجام می گیرد و به کسانی که خدمات ویژه ای به کلیسای کاتولیک انجام میدهند این شهروندی اعطا می شود. ضمناٌ شهروندان واتیکان تنها 10% مالیات می پردازند که نسبت به شهروندان آن سوی دیوار یعنی ایتالیایی ها بسیار کمتر است. 
در حیاط کلیسا همچنین یک تخته سنگ دراز حدوداٌ 30 متری به نام (Obelisk) که از مصر به آنجا آورده شده بود نصب شده بود. جالب است که از این ابلیسک ها در چندین شهر اروپا و حتی آمریکا مانند پاریس، رم، واشنگتن نصب شده است و ظاهراٌ نماد نوعی اقتدار و جابجایی تمدن محسوب می شود. 
پس از بازدید از حیاط کلیسا و شنیدن داستان آن از حیاط خارج شدیم و در کنار دیوار بلند واتیکان طی طریق کردیم تا از در پشت که محل ورود به باغهای واتیکان و موزه آن است وارد شویم. موزه واتیکان محل گرداوری اشیاء مختلفی از جمله وسائل پاپهای قبلی، کالسکه ها و ماشینهای مخصوص حمل پاپ و حتی مومیایی مصری و اشیاء عتیقه ای از مصر است. ماشینی لندروری که پاپ ژان پل دوم را در آن ترور کردند نیز در این مجموعه نگهداری می شود. 
شاید دیدنی ترین بخش از مجموعه واتیکان، به خصوص برای اهل هنر، کلیسای سیستین (Sistine Chapel) باشد. این کلیسای کوچک که به نام پاپ سیستوس چهارم نامگذاری شده است محل چند تا از شاهکارهای میکل آنژ نقاش معروف ایتالیایی است. وی سقف این کلیسا را در سالهای 1512-1508 و تصویر معروف The Last Judgment را در سالهای 1541-1535 در این کلیسا نقاشی کرده است. شلوغترین قسمت مجموعه همین سالنی است که نقاشی حکم آخر میکل آنژ در آنجا وجود دارد. در این قسمت کسی اجازه عکس گرفتن ندارد و تعدادی نگهبان همواره در آن قسمت برای جلوگیری از عکس گرفتن و همینطور تذکر و دعوت بازدیدکنندگان به سکوت وجود دارند. 
پس از بازدید از کلیسای سیستین و عبور از دالانهای طولانی مربوطه از این ساختمان خارج و مجددا به جلوی کلیسای پیتر مقدس (کلیسای اصلی واتیکان) رسیدیم و وارد آن شدیم. کلیسای پیتر مقدس مانند همه کلیساهای کاتولیک بسیار زیبا با سقفهای بلند و منقوش و همچنین مجسمه های فراوان است. برای کسانی مانند من که چند کلیسای بزرگ کاتولیک را بازدید کرده باشند و در میان مجموعه عظیمی از نقاشیها و مجسمه ها قرار گرفته باشند و البته خیلی هم شم هنری نداشته باشند، درک این همه اثر هنری مشکل و گیج کننده است و معنا و مفهوم هر یک از آنها هم غیر قابل درک. به هر حال در چنین جاهایی شما هیچ چاره ای جز نگاه پی در پی به این همه آثار مختلف تلفیقی از هنرهای مختلف نقاشی و معماری و مجسمه سازی ندارید. 
چیزی که همواره در بازدید از مکانهای مقدس ادیان و اعتقادات دیگر به ذهن می رسد اینست که همه آنها اجازه بازدید از اماکن مقدس خود را به هرکسی بدون دانستن دین و اعتقاد وی می دهند محدودیتی در این رابطه ندارند. ضمناٌ عموم این اماکن چنان زیبا و پاکیزه و معطر هستند که هر انسانی بی اختیار احساس عشق و نزدیکی به خدای خود را می یابد و تحت تأثیر فضای مملو از خضوع و خشوع توأم با زیبایی و آرامش آنجا قرار می گیرد. 
بازدید از کشور واتیکان بیش از نیم روز زمان نیاز ندارد و این مورد هم به جذابیتهای این دولت شهر می افزاید زیرا شما برای دیدن هیچ کشور دیگری اینقدر کم به زحمت نمی افتید!

برای مشاهده عکس های این سفر به گالری عکس سایت مراجعه کنید.
 
استفاده شده در :
سایت ها: خبرآنلاین -