پر بازدیدترین اخبار آرشیو

آخرین اخبار

گروه سرمایه‌گذاری پرسال می‌خواهد پل ارتباطی استارتاپ‌ها با صنعت و تجارت باشد

رییس هیات مدیره پرسال با ذکر این نکته که زمان جهانی شدن استارتاپ‌های ایرانی فرا رسیده تاکید کرد که گروه پرسال به واسطه فعالیت چند ساله‌ای که در بازار اقتصاد به صورت بین‌المللی دارد، می‌تواند کسب‌وکارهای نوپا را به سمت ارتباط با سازمان‌های اقتصادی داخلی و حتی جهانی شدن پیش ببرد؛ اقدامی که از نظر او برای ادامه راه اکوسیستم استارتاپی کشور ضروری است. صبح امروز نشست خبری گروه سرمایه گذاری پرسال با حضور مدیران این مجموعه و اصحاب رسانه به صورت برخط برگزار شد. در این نشست اعلام شد که پرسال قصد دارد روی استارتاپ‌های فعال در حوزه‌های زیرساختی مانند صنعت و معدن و کشاورزی سرمایه‌گذاری کند و همچنین نیم نگاهی به دیگر ایده‌هایی که بتواند حرفی برای گفتن داشته باشد نیز خواهد داشت. رییس هیات مدیره پرسال با تاکید بر اینکه باید به جهانی شدن استارتاپ‌های ایرانی فکر کرد اعلام کرد که تجربه بین‌المللی طولانی مدت گروه پرسال می‌تواند کاری کند تا استارتاپ‌های ایرانی به فعالیتی فراتر از مرزهای کشور دست پیدا کنند.

گروه سرمایه‌گذاری پرسال می‌خواهد پل ارتباطی استارتاپ‌ها با صنعت و تجارت باشد

بده‌بستان‌‌های فسادزا

سیار شنیده می‌شود که اقتصاد ایران نه لیبرالیستی اداره می‌شود و نه سوسیالیستی. از سوی دیگر نه اقتصاد دولتی حاکم است و نه اقتصاد آزاد. اما چه مناسباتی بر اقتصاد ایران حاکم است؟ اکنون برخی کارشناسان اقتصادی نسبت به حکومت مناسبات کورپوراتیستی بر کشور هشدار می‌دهند. آنچه در سیاست رخ می‌دهد، حاصل نفوذ برخی گروه‌ها و اقشار خاص بر نظام تصمیم‌گیری قلمداد می‌شود. در اقتصاد هم آنچه در قالب چانه‌زنی‌ها و لابی‌های گروه‌ ها، تشکل‌ها و انجمن ها برای به کرسی نشاندن امیالشان می‌بینم خود می‌تواند نشانه‌ای از برقراری مناسبات کورپوراتیستی قلمداد شود. در این زمینه پدرام سلطانی، فعال اقتصادی می‌گوید: متاسفانه در کشور ما به ویژه در یکی دو دهه اخیر مناسبات موسوم به مناسبات کورپوراتیستی افزایش یافته است. به نظر من این وضعیت به ویژه در همین دو دهه اخیر تشدید شده است. می‌توانم دهه 80 و دهه 90 دهه را دهه افول حمکرانی در کشور بنامم. به این ترتیب هر چه به پیش رفته‌ایم کیفیت حکمرانی از هر نظر کاهش یافته و سطح مدیریت و اندازه مدیران نزول کرده است. همینطور که به وضوح می‌بینیم به غیر از استثنائاتی، شفافیت به طور کلی کاهش یافته و به نظر می‌رسد بده‌بستان‌های فساد آمیز رو به رشد است.

بده‌بستان‌‌های فسادزا

حذف یارانه در ازای رفع موانع تولید

اعطای یارانه به صنایع یکی از انواع دخالت‌های دولتی در اقتصاد است. در این مسیر بسیاری از کشورها این یارانه‌ها را به‌طور کامل حذف یا محدود و هدفمند کرده‌اند. یعنی یارانه به صنایع خاص، در منطقه‌ جغرافیایی خاص، با هدف‌گذاری مشخص و برای مدت معینی اعطا می‌شود. بسیاری از کشورها در این مسیر پیش رفته‌اند و اکنون به جایی رسیده‌اند که دیگر یارانه مستقیم یا غیرمستقیم به تولید پرداخت نمی‌کنند. از حاکمیت و دولت ایران نیز انتظار می‌رود موانع تولید را از مسیر فعالیت صنایع حذف کند. در همین حال به‌ازای هر گامی که در حذف محدودیت‌ها برداشته می‌شود، قدمی نیز برای کاهش یارانه برداشته شود. اقتصاد ما با شرایط دشوار، پیچیده، تحریم و مقررات‌زده‌ای روبه‌رو است و بدین‌ترتیب هزینه‌های تولید در کشور از این منظر بالا برآورد می‌شود؛ بنابراین یارانه عملا این هزینه‌ها را پوشش می‌دهد. با این وجود نمی‌توان رای واحدی برای مقایسه میان هزینه‌های تحمیل‌شده به صنایع و یارانه‌های تعلق گرفته به آنها صادر کرد، چراکه در برخی صنایع، اثر یارانه‌هایی که به صنایع تعلق می‌گیرد به مراتب بالاتر از هزینه‌هایی است که در اثر محدودیت‌های یادشده به آنها تحمیل می‌شود؛ در مواردی نیز برعکس این یارانه‌ها هزینه ناشی از محدودیت‌ها را جبران نمی‌کند.

حذف یارانه در ازای رفع موانع تولید

جلوی خروج بخش‌خصوصی از ايران را نمی‌گيرند؛ تاسف!

اقتصاد ایران در شرایط وخیمی‌ قرار دارد و هر روز بر عمق بحران‌های اقتصادی اضافه می‌شود به‌گونه‌ای که بخش بزرگی از جامعه در وضعیت بسیار بدی قرار گرفته و در مقابل آنهایی هم که می‌توانند، سرمایه‌هایشان را برداشته و از ایران می‌روند. اقتصاد ایران را تورم، نقدینگی، کاهش درآمدهای ارزی، تحریم، کسری بودجه، چاپ پول بدون‌پشتوانه، رانت و فساد و ناکارآمدی مسئولان و عدم پیوستن به معاهدات بین‌المللی، کاهش رتبه ایران در اقتصاد جهان و... صدها و شاید هزاران هزار مشکل دیگر تشکیل داده و این ترکیب باعث بروز سیاهچاله‌هایی عظیم در اقتصاد ایران شده است. با سقوط شاخص‌های اقتصادی رفاه عمومی‌ و درآمد سرانه مردم هم افت کرده و شرایط بسیار دشواری را برای همه ایجاد کرده است. امروز فرصتی برای آزمون و خطا نیست و این در حالی است که برخلاف انتظار شکل‌گرفته مبنی بر عزم دولت برای بهبود شرایط اقتصادی اما اظهارات و برنامه‌های ارائه شده از مسئولان وزرای کابینه تاکنون چنگی به‌دل نمی‌زند و بیشتر تداعی‌کننده آن است که در برخی از حوزه‌های کلیدی همچنان آزمون و خطا سیاست اصلی را تشکیل می‌دهد. در همین رابطه «آرمان‌ملی» گفت‌وگویی با پدرام سلطانی، عضو اتاق بازرگانی ایران و رئیس اتاق بازرگانی ایران و اتریش و همچنین فعال اقتصادی داشته‌ که در ادامه می‌خوانید.

جلوی خروج بخش‌خصوصی از ايران را نمی‌گيرند؛ تاسف!

اولویت اصلی اقتصاد، خروج کشور از جریانِ ستیزِ با دنیا است

تغییر رویکرد دولت جدید در برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری اقتصادی، می‌تواند نقطه عطف تاریخ اقتصادی کشور و شروع شکوفایی و نقش‌آفرینی تولید ملی در بالندگی سیاسی و اجتماعی ایران باشد. اما حقیقت امر این است که دولت سیزدهم در حالی کار خود را آغاز خواهد کرد که اقتصاد ایران با چالش‌‌های متعددی روبه‌‌رو‌است و هرگونه اشتباه در مسیر سیاست‌گذاری اقتصادی می‌‌تواند کشور را با بحران‌‌های جبران ‌‌ناپذیری روبه‌رو کند. از همین رو لازم است در ابتدای کار دولت، اولویت‌‌های اقتصادی کشور به درستی شناسایی شود و افرادی باید مسئولیت تصدی وزارتخانه‌ها را بر عهده بگیرند که هم از دانش و تجربه لازم در آن حوزه‌ها برخوردار باشند و هم زبان سیاست را به درستی بلد باشند. در ادامه نظرات پدرام سلطانی عضو هیأت نمایندگان اتاق‌های بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران و ایران، رئيس هيئت مديره شركت‌های پرسال و یک مدیر باسابقه بخش خصوصی را در این باره می‌خوانیم:

اولویت اصلی اقتصاد، خروج کشور از جریانِ ستیزِ با دنیا است

چرا کارشکنی؟

مسئولیت اجتماعی عبارت غریبی برای بخش خصوصی نیست. از آغاز همه‌گیری کرونا، این بخش با راه‌اندازی پویش نفس به کمک کادر درمان آمد. اکنون بخش خصوصی برای واردات واکسن کرونا پیش قدم شده است اما نقدها به این حرکت کم نیست. پدرام سلطانی، عضو سابق هیئت نمایندگان اتاق تهران در گفت‌و‌گو با «آینده نگره، نقدهای مطرح شده به این حرکت به‌ویژه از سوی مسئولان در وزارت بهداشت را فرافکنانه می‌داند. سلطانی با تاکید بر اینکه هیچ‌کس مخالف واکسن داخلی نیست گفت: «معطل کردن مردم و جامعه به‌ویژه گروه‌های پرخطر تا زمان تولید واکسن داخلی، نه کاری منطقی و نه تخصصی در مدیریت بهداشت کشور است. ما باید زودتر واکسن وارد می‌کردیم و تا جای ممکن واکسیناسیون را پیگیری می‌کردیم و پس از تولید واکسن داخلی، فرایند واکسیناسیون را با واکسن داخلی پی می‌گرفتیم.»

چرا کارشکنی؟